Bran Kalesi'nin hikayesini keşfedin | Bran Kalesi tarihi

Bran Kalesi'nin tarihi 1211 yılında Töton Şövalyelerinin Burzenland'ı Macar Kralı Andrew II'den hediye olarak almasıyla başlar. Bu hamlenin temel amacı, Transilvanya sınırını güneydoğudan savunmak için bu bölgeye Cermenler yerleştirmekti. Bran'da 1242 yılında Moğollar tarafından yıkılan ahşap bir kale inşa etmişlerdir.

1377 yılında Macaristan Kralı I. Louis, Braşovlu Saksonlara 1388 yılında tamamlanan ve hakim bir manzaraya sahip bir uçurumun tepesinde yer alan taştan bir kale inşa etmeleri için yetki vermiştir. Hem bir gümrük noktası hem de bir savunma kalesi olarak hizmet veren Transilvanya'nın doğu sınırının Osmanlı yayılmasına karşı korunmasına yardımcı olmuş ve lordları nüfuzlu Sakson topluluğundan seçilmiştir.

15. yüzyılın başlarında Macaristan Kralı Sigismund, Drakula'nın Şatosu'nu Eflak Prensi Mircea'ya hediye etti. Kale, Türklerin Eflak'a saldırması durumunda Prens tarafından kaçmak için kullanılabilirdi. Ancak Romen Prensi, eyaletindeki siyasi istikrarsızlık nedeniyle 1419 yılında öldü. Bunun sonucunda Kral Sigismund kaleyi geri aldı ve Transilvanya Prenslerine emanet etti.

Osmanlı Türkleri 1441 yılında Transilvanya'ya saldırmış ancak Bran köyünde John Hunyadi, diğer adıyla Iancu de Hunedoara tarafından yenilgiye uğratılmıştır. Transilvanya Prensi'ydi ve Bran Kalesi'ni stratejik ve askeri bir nokta olarak kullanarak Transilvanya sınırlarını savundu.

Kazıklı Voyvoda olarak da bilinen Vlad Țepeș, başlangıçta 1448'de Bran ve Braşov'un müttefikiydi ve Transilvanya Prensi ile birlikte Osmanlı karşıtı çabaları destekliyordu. İlişkiler daha sonra 1459'da Saksonlar ve Eflak Voyvodası arasındaki çatışmalar Vlad'ın Braşov'a saldırmasına, banliyölerini yakmasına ve binlerce kişiyi öldürmesine yol açınca bozuldu ve Sakson toplumu onu kendi kayıtlarında acımasız bir tiran olarak tasvir etmeye başladı.

Brasov Saksonları, Bran Kalesi'nin mülkiyetini 10 yıllığına Kral Vladislav II Jagello'dan 1000 florin karşılığında satın aldı. Macar Kralı'nın hazinesi daha önceki savaş harcamaları nedeniyle boşalmıştı. Kira süresi boyunca Saksonlar vergileri de kalenin gümrük noktasından topladılar.

Braşov, Bran Kalesi'nin kira sözleşmesini Erdel Prensleri ile 1541'de Osmanlı'nın Macaristan İmparatorluğu'nu ele geçirmesi de dahil olmak üzere birçok kez yenilemiş ve sonunda kaleyi 1651'de George II Rákóczi'ye satmıştır. Transilvanya daha sonra 1687'de Habsburg İmparatorluğu'nun bir parçası olduğunda, 1651 satışı da dahil olmak üzere bu anlaşmalar Leopold Diploması altında onaylandı.

Drakula'nın Kalesi zaman içinde kuşatmalar, doğal afetler ya da içinde yaşayan insanların ihmalleri nedeniyle hasar gördü. 1563'teki bir patlamanın ardından 1617'deki şiddetli fırtınalar kalenin çatısına zarar vermiştir. Bran Kalesi'nin kuzey kulesinin yenilenmesi 1723 yılında tamamlanmıştır.

Eflak ve Transilvanya arasındaki sınırın Pajura'ya taşınmasıyla Bran Kalesi 1836'da askeri ve ticari kullanımını kaybetmiştir. Kale Macaristan'ın gümrük noktası olmaktan çıksa da hala önemli bir idari merkezdi.

Kale, 1848 Devrimi ve 1877 Rus-Türk Savaşı sırasında büyük hasar görmüştür. Sonuç olarak, Brasov sakinleri yetkililerin kaleye verilen zararları onarması konusunda ısrarcı oldular. Bu nedenle Bran Kalesi'nde 1883 ve 1886 yılları arasında kapsamlı restorasyon çalışmaları gerçekleştirilmiştir.

1888 yılında Brasov yönetimi kaleyi ormancılık departmanına devretmiştir. Sonuç olarak, kale 30 yıl boyunca çürümeye terk edilmiştir. Bu dönemde kalede ormancılar, orman müfettişleri ve oduncular yaşamaktaydı.

Transilvanya 1918'de Büyük Romanya'nın bir parçası haline geldikten sonra Braşov halkı Aralık 1920'de Bran Kalesi'ni Kraliçe Marie'ye hediye etmiş ve onu ulusa mutluluk ve iyi niyet getiren sevgili bir hükümdar olarak övmüştür. Kalenin büyüsüne kapılan Kraliçe Marie, burayı restore ve dekore ederek kraliyet konutuna dönüştürdü.

1920 ve 1932 yılları arasında Kraliçe Marie, mimar Karel Liman ile birlikte Bran Kalesi'ni kraliyet yazlık konutuna dönüştürdü ve doğal kaynaklara bağlı derin bir kuyu, bir hidroelektrik santrali ve göletler ve bir çay evi içeren İngiliz tarzı bir park gibi modern konforlar ekledi. Kale ve park arasında daha kolay erişim için kuyuya bir asansör yerleştirilmiş, ayrıca personel lojmanı, misafirhane, ahşap kilise, garajlar ve ahırlar gibi yeni yapılar inşa edilmiştir.

18 Temmuz 1938'de Kraliçe Marie vefat etti ve Bran Kalesi'ni en sevdiği Prenses Ileana'ya miras bıraktı. 1931 yılında Avusturya Arşidükü Anton ile evlenen Prenses, Kraliçe Marie'nin ölümünden sonra da kalenin geleceği üzerinde çalışmaya devam etti.

Kraliçe Marie'nin ölümünden sonra kalbi gümüş bir tabutta mühürlendi, Romanya ve İngiltere bayraklarına sarıldı ve Karadeniz'deki Balchik Sarayı'nda bulunan Stella Maris Şapeli'nde seyyar bir lahde yerleştirildi. Romanya'nın 1940 Viyana Ödülleri'nden sonra toprak kaybetmesinin ardından kalbi Bran'a iade edildi ve kalenin karşısındaki vadide yer alan bir mahzen şapelinde toprağa verildi.

Kızıl Haç hastanesinin bir Amerikan uçağı tarafından bombalanmasının ardından Prenses Ileana, yaralı Braşov askerlerini tedavi etmek için Bran Kalesi'nde bir hastane açtı. Kraliçe'nin Kalbi Hastanesi 1945'ten sonra da genel nüfusun yanı sıra savaşta yaralanmış ve sakat kalmış kişileri tedavi etmeye devam etmiştir. Prenses Ileana hemşire olarak görev yaptı ve 1948 yılına kadar hastaneyi işletti.

1948 yılında yeni kurulan komünist rejim, Prenses Ileana ve altı çocuğu da dahil olmak üzere ailesini ülkeden kaçmaya zorladı. 1950'de İsviçre ve Arjantin üzerinden Amerika Birleşik Devletleri'ne ulaştı. Amerika Birleşik Devletleri'nde hayatı, Romanya ve komünizm üzerine verdiği konferanslardan elde ettiği geliri ailesine {food} ve eğitim sağlamak için kullandı.

Komünist yetkililer kaleyi üç bölümden oluşan bir müzeye dönüştürdü. Kale bölümünde kraliyet mirasına ait eşyalar, Etnografya bölümünde kale yakınlarındaki geleneksel evler ve üçüncü bölümde ise ortaçağ gelenekleri sergilenmektedir.

Prenses Ileana 1990 yılının sonlarında Bran Kalesi'ne geri döndü ve kale ile binalarına verilen zararla yüzleşti. Kısa bir süre sonra, 21 Ocak 1991'de vefat etti ve Ellwood City'de kurduğu ve başrahibe olarak yönettiği Başkalaşım Ortodoks Manastırı'na defnedildi; mezarına Bran Kalesi'nden sürgün sırasında toplanan küçük bir kutu toprak konuldu.

Bran Kalesi'ndeki restorasyon çalışmaları 1993 yılında tamamlanarak müze olarak yeniden açılmıştır. Kale 18 Mayıs 2006'da yasal olarak Prenses Ileana'nın mirasçılarına iade edilmiş olsa da, Romanya hükümeti Arşidük Dominic, Arşidüşes Elisabeth ve Arşidüşes Maria Magdalena'nın tam mülkiyeti üstlendiği ve Romanya'nın ilk özel müzesini açarak Kraliçe Marie'nin mobilya ve sanat koleksiyonunu sergilediği 2009 yılına kadar kaleyi yönetmeye devam etti.